Beste Willem II’ers,
Ik had een nieuwe nieuwsbrief klaarstaan om jullie weer mee te nemen in de ontwikkelingen binnen de club. Maar na een rondje hardlopen (goed voornemen!) kwam ik tot de conclusie dat het een te zakelijke opsomming was van resultaten van de afgelopen maanden en een vooruitblik op wat komt. Dat voelde niet goed voor het einde van een kalenderjaar. Daarom een tweede poging.
Een terugblik hoeft niet altijd beschouwend te zijn, maar mag ook uit het hart komen. Laat ik beginnen met dit: 2025 is ten einde, en dat is maar goed ook. Sportief was het een *** jaar (vul zelf maar in). Een jaar waarin de gifbeker geen bodem leek te hebben. Sparta uit, Almere thuis, de degradatie na Telstar, de valse start tegen ADO, de teleurstellende eerste competitiehelft in de KKD. Het leek maar door te gaan. Het vertrek van Peter Maes en Tom Caluwé, respectievelijk trainer nummer 9 en technisch directeur nummer 4 in vijf jaar tijd, was een nieuw hoofdstuk in de onrust van de afgelopen jaren.
Het is makkelijk, en misschien ook logisch, om naar Willem II te kijken en een club in zwaar weer te zien. Wie puur kijkt naar sportieve prestaties en personele wisselingen, kan die conclusie moeilijk negeren. Van bekerfinale en Europees voetbal naar degradatie en buiten de play-offplekken in de KKD in vijf jaar tijd. Dat zijn harde feiten.
Maar als ik zo in de wedstrijd zou zitten, kan ik net zo goed meteen stoppen. Dat is niet hoe ik naar Willem II kijk. Ik zie geen club in zwaar weer, ik zie een club in opbouw. Zoals jullie weten geloof ik dat alles wat er buiten het veld gebeurt invloed heeft op wat er binnen de lijnen gebeurt. Precies dat hebben we vastgelegd in ons langetermijnplan Visie 2030. En in de afgelopen anderhalf jaar zie ik elke dag hoe die visie steeds meer tot leven komt.
In de eerste versie van deze nieuwsbrief had ik een lange lijst opgenomen met resultaten en mijlpalen. Handhaving van de O21 op het hoogste niveau en het kampioenschap van de O15. De uitbreiding van de KingSide in recordtempo dankzij goede samenwerking met de gemeente en partner Broeren Civil Solutions. Een verkooppunt voor merchandise in het centrum met Voetbalshop. De ‘II is Beter dan I’-campagne. Een kerstborrel voor vrijwilligers met een recordopkomst. En zo ging het nog even door. Zeker als ik terugkijk op heel 2025.
Ik zie een club die groeit en die langzaam maar zeker het potentieel begint te benutten van wat er de afgelopen jaren door supporters is opgebouwd. Ik snap de frustratie die nu soms heerst op de tribunes, dat voel ik zelf ook. Tegelijk zie ik dat de positieve energie rondom de club ook niet zomaar verdwenen is, zo ook in de afgelopen drie maanden. Tilburg Tifosi maakte wederom een adembenemende tifo, volledig in lijn met Leeuwenmoed, als ode aan ons shirt en onze historie.
We spreken met partijen die interesse hebben om deze zomer toe te treden tot de Leeuwenmoed-partnergroep. We doorbreken dit jaar wéér een record van merchandise omzet. De 500 extra plekken op de Kingside waren binnen twee uur uitverkocht (!). Honderden vrijgekomen plekken elders in het stadion zijn al opnieuw gevuld met nieuwe stadionbezoekers. Tientallen partners, nieuw of terugkerend, sloten zich al aan voor de tweede seizoenshelft. We zien elke dag dat de club leeft. Een half leeg Koning Willem II stadion als schrikbeeld? Ik geloof er niet in. Niet zomaar.
Dat betekent niet dat we blind zijn voor het sentiment op de tribunes. Integendeel. Bij een voetbalclub draait het uiteindelijk om wat er op het veld gebeurt. Maar mijn overtuiging blijft: alles wat we buiten het veld doen, heeft uiteindelijk impact op het sportieve resultaat. Positief en negatief. Dat gaat over geld, over inkomsten verhogen en uitgaven terugdringen, over het maximaliseren van het spelersbudget. Maar het gaat net zo goed over cultuur en mentaliteit. Over het uiterste van elkaar vragen. Elkaar aankijken, de waarheid zeggen, verantwoordelijkheid nemen en niet in de verdediging schieten wanneer verbetering nodig is.
Een nieuw jaar ligt voor ons. We weten als geen ander hoeveel er in twaalf maanden kan veranderen. In het voetbal kan een omslag snel komen, maar die komt niet vanzelf. Met 2026 voor ons ligt er ook een kans om met nieuwe energie vooruit te kijken. Om met een andere blik te kijken naar Willem II: niet als club in zwaar weer waar onvrede en teleurstelling de boventoon voeren, maar als club in opbouw waar hard wordt gewerkt aan de toekomst. De positieve tendens in het stadion en in de stad is niet verdwenen. Die basis is er nog steeds. ‘Samen één’ is geen holle frase en geen marketingterm. We hebben elkaar nodig om de volgende stappen te zetten. Als we samen één blijven, kunnen er mooie dingen ontstaan in Tilburg. Dat hebben we eerder bewezen.
Ik wil deze nieuwsbrief eindigen met een persoonlijke anekdote. Jaren geleden had ik een Argentijnse leidinggevende. Een enorme supporter van Independiente, één van de grootste clubs van het land. Tegen alle verwachtingen in degradeerde zijn club dat jaar. We spraken over wat het toch is dat voetbalsupporters hun club altijd blijven steunen, door dik en dun. Hij antwoordde typisch Argentijns, theatraal en bloedserieus tegelijk: 'Je kiest je club niet zelf. Je club kiest jou. Dat is iets wat je je hele leven moet koesteren en blijven vieren. Wat er ook gebeurt.' Dat antwoord is me altijd bijgebleven. Misschien wat zwaar aangezet voor ons nuchtere Tilburgers, maar de kern is dezelfde. Willem II’ers weten wie we zijn. Juist als het moeilijk is, rechten we onze rug. Na een verliespartij zijn we chagrijnig en staan we maandagochtend nog te mopperen bij het koffiezetapparaat. Maar richting het weekend begint het toch weer te kriebelen. Dan staan we er weer, vol achter de ploeg.
Onze club heeft ons uitgekozen om supporter van Willem II te zijn. Dat is niet altijd makkelijk. Maar als we zelf hadden kúnnen kiezen, hadden we het niet anders gedaan.
Bericht delen