Uit de oude doos: aflevering 41 - 60

Aflevering 60 - Piet de Jong: weergaloze afmaker

Aflevering 60

Toen hij negen jaar was, maakte Piet de Jong de overstap van Ons Vios naar stadgenoot Willem II. Daar ontwikkelde hij zich tot een speler met geweldige voetbalkwaliteiten. Hij was snel, beschikte over een prima voorzet en had een goed schot in de benen. Hij werd een weergaloze afmaker, doordat hij de kunst verstond op de juiste momenten voor het doel op te duiken. Het was dan ook niet verwonderlijk , dat hij al op 14 september 1947 in de hoofdmacht debuteerde toen hij amper 17 was. Dat was in die tijd geen sinecure, want Willem II was destijds wat Ajax of PSV nu is. Piet werd door de oudere spelers zoals Wim Engel en Bert van Ierland goed opgevangen. Men leerde hem likeurtjes proeven, maar hij werd bij tijd en wijle ook gecorrigeerd en kreeg dan flink op zijn donder. Het elftal was een eenheid, een vriendenkring en men hield van de vereniging. Piet bleef Willem II trouw gedurende zijn hele carrière waarin hij veel meemaakte. Met als hoogtepunt twee landskampioenschappen. Maar één wedstrijd zal hem altijd bijblijven: die van 8 juni 1952 tegen Hermes-DVS in de Rotterdamse Kuip. Destijds moesten de kampioenen uit de vier districten spelen om de landstitel. Tot dan had Willem II alle wedstrijden nog gewonnen, maar tegen Hermes-DVS stonden de Tricolores vier minuten voor tijd nog met 1-0 achter. Verschillende Tilburgse supporters waren al teleurgesteld op weg naar huis, toen Piet in die laatste minuten twee doelpunten maakte en daarmee Willem II aan de 1-2 zege hielp. Die supporters hoorden pas in Tilburg (er was nog geen autoradio) dat Willem II gewonnen had. Op 6 november 1960 beëindigde hij zijn succesrijke carrière waarin hij ook een uniek record vestigde. Hij scoorde, nota bene als rechtsbuiten, maar liefst 215 doelpunten en is daarmee de onbetwiste topscorer van Willem II.


Aflevering 59 - Winterstop: tijd voor een tussenbalans

De winterstop: een zegen voor een team dat hard toe is aan een rustpauze, maar een hinderlijke onderbreking van de competitie wanneer je net in een goede flow zit. Toch zijn de voorstanders in de meerderheid en zelfs in Engeland wordt een winterstop overwogen. Geen voetbal op Boxing Day (Tweede Kerstdag)? Dat was tot voor kort ondenkbaar. Slecht weer en zware velden? Geen beletsel. Maar zelfs in de Premier League gaan er stemmen op om de spelers een rustpauze te geven waardoor ze in de rest van het seizoen minder snel uitgeblust raken of met blessures afhaken. Winterstop betekent ook: balans opmaken, doelen bijstellen en vaak ook versterkingen aantrekken om een of meerdere plaatsen op de ranglijst te stijgen. Slaagde Willem II daar steeds in of week de eindstand in mei weinig af van de klassering bij de winterstop? Zie onderstaand overzicht en oordeelt u zelf.

Seizoen    Wed. Winst Gelijk Verlies Punt Doelsaldo Plaats Eindstand
1995-1996  18        7         8            3       29      38-22          5           12
1996-1997  20        6         4          10       22      22-32         12          15
1997-1998  20        9         3            8       30      35-31          6            5
1998-1999  19        7         4            8       25      31-35         11           2
1999-2000  17        9         3            5       30      30-32          8            9
2000-2001  18        7         6            5       27      27-22          6            8
2001-2002  19        4       10            5       22      30-32         11          11
2002-2003  17        7         4            6       25      26-23          6           11
2003-2004  16        8         3            5       27      26-24          5            7
2004-2005  17        6         4            7       22      22-25         10          10
2005-2006  17        2         3          12         9      16-39         17          17
2006-2007  19        5         1          13       16      20-46         15          15
2007-2008  18        3         3          12       12      18-27         17          15
2008-2009  17        7         3            7       24      24-26         10          12
2009-2010  18        4         2          12       14      20-34         15          17
2010-2011  19        0         4          15         4      16-51         18          18
2011-2012  17        9         2            6       29      31-22          5            5
2012-2013  18        2         6          10       12      16-38         18



Aflevering 58 - ‘Stoere kerels’ met snor meer man(s)?

Elk jaar is de snor eventjes massaal terug in het straatbeeld. In november namelijk vraagt de stichting ‘Movember’ aan mannen over de hele wereld om hun snor te laten staan met als doel geld in te zamelen voor het onderzoek naar prostaatkanker. ‘Movember’ is een samenstelling van het Engelse woord ’moustache’ (snor) en ‘november’. Kijkend naar de elftalfoto van het Willem II-team van eind november 1977, zou je bijna denken dat destijds ook door de Tricolores in november voor het goede doel geld werd ingezameld. Maar liefst zes van de elf spelers dragen namelijk een snor, in soort variërend van ’naturel’ tot het ‘keizerlijk’ te noemen exemplaar van Frans Roemgens. De eerste editie van ‘Movember’ vond echter pas in 2003 in Australië plaats en de Willem II’ers droegen hun snor dus om andere redenen. De snor staat al eeuwenlang symbool voor kracht en met een gestoffeerde bovenlip straal je uit dat je een echte kerel bent. Mogelijk vonden die zes Willem II’ers zichzelf met een snor ook meer man(s). ‘Hup Willem II stoere kerels’ zo begint ons clublied. Wel, zonder de vijf gladgeschoren spelers tekort te willen doen, zie ik op de foto dus minimaal zes stoere kerels. Maar het clublied maakt verderop ook gewag van ‘stoere bend’ en die benaming was zeker van toepassing op het hele team. Een seizoen later hadden ze namelijk alle elf een belangrijk aandeel in de promotie naar de eredivisie. Het zat dus wel snor bij Willem II, met of zonder gestoffeerde bovenlip!


Aflevering 57 - De 'Engelandvaarders' van Willem II

Aflevering 57

In 1981 staken twee jeugdige aanvallers van Willem II de Noordzee over om in Engeland hun heil te zoeken bij Birmingham City, een club uit de Football League First Division (de hoogste divisie van het Engelse Voetbal, vanaf 1992 Premier League geheten). De eerste bij wie de Britten in maart aanklopten, was Toine van Mierlo. Willem II zag een transfer wel zitten, want de club zag in de verkoop van de kersverse international een mogelijkheid om haar financiële problemen op te lossen. Toine zelf hield aanvankelijk de boot af en wilde pas zaken doen wanneer Willem II zich in de competitie veilig gespeeld had. Dat gebeurde en in mei kwam er beweging in de zaak die voor Willem II tot de transfer van het jaar moest leiden. De clubs waren snel rond met elkaar en Toine bereikte, nadat hij zich had vrijgekocht van Willem II, op 9 juni overeenstemming met City. Iedereen tevreden. Willem II had het geld hard nodig en Birmingham City bood Van Mierlo goede perspectieven. In de seizoensvoorbereiding speelde Willem II tegen Birmingham City. In dit duel dat nog een uitvloeisel was van de transfer van Van Mierlo, toonde Willem II’s andere jeugdige vleugelspits, Bud Brocken, zijn klasse. Hij werd prompt uitgenodigd voor een oefenwedstrijd met City tegen FC Groningen. Zijn optreden bekoorde de Engelsen zodanig dat zij ingingen op zijn persoonlijke eisen. Willem II vond het bod aanvankelijk niet hoog genoeg, maar na lang onderhandelen was de kogel eindelijk door de kerk en op 18 augustus maakte ook Bud de overtocht naar Engeland. Een jaar later waren beide oud-Willem II’ers bij City echter al op een zijspoor beland. Ze baalden en wilden zo snel mogelijk weg. Bud vertrok eind oktober naar FC Groningen en Toine werd een week later in Tilburg met open armen ontvangen op het oude nest.


Aflevering 56 - Honderdjarige wint eigen jubileumtoernooi

Bij het eeuwfeest van Willem II organiseerde de jubilaris het ”Willem II CZ Groep 100 jaar toernooi”. Zo lang als de naam van het toernooi was, zo kort was de duur ervan. Het werd namelijk op één avond (vrijdag 16 augustus 1996) afgewerkt. Deelnemende verenigingen waren het Italiaanse Udinese, het Spaanse Compostela en Willem II zelf. Het begon om 19.30 uur en nam drie uren in beslag. In dat tijdsbestek werden drie wedstrijden van 45 minuten gespeeld die werden omlijst met entertainment. In het openingsduel won Udinese met 1-0 van Compostela. Vervolgens nam Willem II het op tegen de Spanjaarden. De Tricolores verloren kansloos met 0-2 en leken een figurant te zijn op het eigen eeuwfeest. Tijdens het optreden van Lee Towers likte Willem II zijn wonden. Het team van trainer Calderwood stond voor de bijna onmogelijke opdracht in drie kwartier met drie doelpunten verschil te winnen van Udinese om het toernooi alsnog te winnen. Aanvankelijk leek ook Udinese een maatje te groot, maar de Italianen hadden de rustpauze slecht verteerd. Willem II klopte Udinese met maar liefst 4-0 en greep op basis van een beter doelsaldo alsnog de hoofdprijs in het eigen jubileumtoernooi. Dit slotduel tegen de Italianen eindigde in een kaartenfestival. Achtereenvolgens kregen de Udinese-spelers Marcio, Rossitto en Kozminski direct rood van scheidsrechter De Graaf en aan Willem II-zijde kon Prommayon na zijn tweede gele kaart inrukken. Willem II lag toen al op een winnende koers door doelpunten van De Gier, Van der Vegt en Heering. Invaller Ceesay gaf met een vierde treffer de toernooizege van Willem II nog wat meer glans. Vier goals, vier maal rood en een verrassende winnaar. Een onvergetelijke jubileumavond!


Aflevering 55 - Gedegradeerd, maar wel Europa in

Aflevering 55

In 1963 degradeert Willem II naar de Eerste divisie. Maar het team van trainer Jaap van der Leck zorgt wel voor een stunt door de KNVB-beker te winnen. En dus gaat Willem II als Eerste Divisieclub Nederland vertegenwoordigen in de Europa Cup voor bekerwinnaars. Een primeur voor het vaderlandse voetbal. De Tricolores loten het fameuze Manchester United.  Het Gemeentelijk Sportpark beschikt niet over een lichtinstallatie en daarom speelt Willem II op 25 september de thuiswedstrijd in de Rotterdamse Kuip. Vrijwel niemand geeft de Tricolores een schijn van kans. Ze zouden als een muis het veld op gaan en door de kat met huid en haar worden verslonden. Maar van het aangekondigde kat-en-muis-spel is in De Kuip geen sprake. Willem II groeit naar een formidabele hoogte en zet onder luide aanmoedigingen de sterrenformatie van manager Matt Busby bijna voor schut. Het “Geen woorden maar daden, leve Willem II ” klinkt de Tricolores als muziek in de oren. Met het 1-1 gelijkspel krijgt Willem II te weinig en mogen de “Busby-babes” de handen dichtknijpen. Veertien dagen later, in de return op Old Trafford, valt het doek over het Europese bekeravontuur van de Tricolores. Met een 6-1 zege stelt United orde op zaken. Deze keer komt Willem II niet tot scoren, want ook de Tilburgse eretreffer is van Engelse makelij. De bittere pil van de zware nederlaag krijgt echter een zoete nasmaak, want gastheren en gasten worden na afloop gezamenlijk onthaald op een grandioos banket en de Willem II-spelers kunnen huiswaarts keren met de handtekeningen van de United-sterren op hun menukaart.

Aflevering 55 2


Aflevering 54 - 'Club van het Jaar'

Aflevering 54

Op 31 mei 1987 promoveert Willem II naar de eredivisie en zet voetballend een punt achter jaren van kwakkelen. De club plukt daar in de publiciteit meteen de vruchten van. Op 18 januari 1988 wordt Willem II tijdens het gala van de vereniging voor contractspelers (VVCS) uitgeroepen tot ’Club van het jaar 1987.’ Een jaar eerder zat de club al bij de beste drie samen met Ajax en PSV, maar nu was het prijs. Uit handen van staatssecretaris Dick Dees namen voorzitter Wim Groels en de directeur van shirtsponsor VZS, Ben Weustink, de jaarprijs in ontvangst. Sportieve prestaties speelden geen rol bij deze uitverkiezing door clubbestuurders en journalisten. Willem II dankte de prijs aan het publieksvriendelijke imago en aan supportersvriendelijk gedrag. Na de promotie bleven de toegangsprijzen namelijk gelijk en werd de accommodatie verbeterd, ook voor rolstoelgebruikers. Bovendien prees de jury de uitstraling van het symposium over vandalisme en het initiatief van de club om de universiteit van Tilburg (destijds KUB geheten) een onderzoek te laten verrichten naar veiligheid en vandalisme. En bij die ene uitverkiezing bleef het niet, want op 18 februari 1991 werd Willem II tijdens het VVCS-profgala in het Autotron te Rosmalen uitgeroepen tot ’Club van het jaar 1990.’ De jury prees de continuïteit van het clubbestuur ten aanzien van publieksvriendelijk gedrag en loofde ook de doelmatigheid van de organisatie. Een opsteker van jewelste voor het bestuur! Een derde uitverkiezing leek in de jaren daarna een utopie. Maar na een fantastisch seizoen 1998-1999 met plaatsing voor de Champions League werd Willem II op 24 mei 1999 voor de derde keer uitgeroepen tot Club van het jaar. Een trilogie om trots op te zijn!


Aflevering 53 - De vriendendienst van George Knobel


George Knobel (uiterst links) en de Willem II-selectie

In 1982 is de financiële positie van Willem II vrijwel uitzichtloos. De club verkeert in surséance van betaling. Op 18 juni maakt bestuurslid Leo Maas bekend dat George Knobel de nieuwe trainer wordt van de Tricolores. Het komt vreemd over dat deze gelouterde trainer en ex-bondscoach de uitgeklede selectie onder zijn hoede gaat nemen van een club die onder curatele staat. Knobel verklaart tegenover de pers dat hij gezwicht is voor het enthousiasme van Maas en hij ziet het als een uitdaging om het onmogelijke te verwezenlijken. Op 12 juli start hij met de training op de velden bij “De Heidehoeve” in Riel. Met ontbloot bovenlijf staat hij voor de selectie. Zijn slanke, gespierde lichaam en de vermaarde stekeltjeskop verschaffen de 60-jarige Knobel iets jongensachtigs. Zijn trainerschap van Willem II is echter van korte duur. Op 12 augustus, een week voor aanvang van de competitie, houdt hij het al voor gezien, nog voordat hij een contract heeft getekend. In 2004 komt Knobel tegenover journalist Henri van der Steen van het Brabants Dagblad met de volgende uitleg over zijn periode bij Willem II. 'Het was allemaal camouflage joh, een rookgordijn. Ik heb alleen de voorbereiding gedaan. Dat was ook de bedoeling. Een vriendendienst. Willem II was in onderhandeling met Jan Brouwer die ze graag wilden hebben. Maas vroeg mij om niet te zeggen dat het maar voor een paar weken was. Als zakenman zou negatieve publiciteit hem ook persoonlijk kunnen raken. Ten eerste konden ze mij niet betalen en ten tweede had ik een contract bij Seiko Hongkong. Ik kon komen en gaan in Hongkong wanneer ik wilde. Dus had ik de gelegenheid om Willem II even te helpen.' Op 18 augustus werd Jan Brouwer de nieuwe trainer van Willem II.


Aflevering 52 - Villa Blanca: betaald voetbal op z’n smalst


Villa Blanca aan de Goirleseweg in Tilburg

In 1972 verkeert sc Tilburg, zoals Willem II toentertijd heette, financieel in zwaar weer. De club constateert bij het gemeentebestuur een duidelijk negatieve houding ten opzichte van het betaald voetbal in Tilburg en “verhuist” ter wille van een veel lagere huur van het Gemeentelijk Sportpark naar de Villa Blanca, eveneens aan de Goirleseweg gelegen. Achter deze markante villa, die eigendom is van de fraters van Tilburg, liggen enkele velden. Daar gaan met ingang van het seizoen 1972-1973 de amateur- en jeugdwedstrijden plaats vinden, terwijl het eerste elftal van sc Tilburg er gaat trainen. De accommodatie aldaar is niet bepaald comfortabel. De kleedkamers verdienen die naam nauwelijks. Licht en verwarming ontbreken en de watervoorziening laat te wensen over. Het gevolg is, dat de in Tilburg wonende semi-profs zich thuis al in het trainingspak steken en na afloop van de training bezweet huiswaarts keren om thuis te douchen. De buiten de stad wonende spelers kunnen zich in de sporthal verkleden en wassen. ’s Zondags komen de spelers vóór de wedstrijd bij elkaar in de kantine van de drukkerij van bestuurslid Leo Maas. In het Gemeentelijk Sportpark komen ze alleen nog om hun thuiswedstrijden te spelen. Na afloop kunnen ze even bij hun vrouwen gaan zitten in de perskamer, maar om vijf uur moet iedereen eruit en gaat het Sportpark op slot. In de herinnering van allen die de periode Villa Blanca meemaakten, blijft die naam verbonden met een mentaal en sportief dieptepunt dat tot april 1973 duurt. Dan komt de gemeenteraad de club eindelijk tegemoet in de vorm van een nieuw, voor de club gunstiger, huurcontract.


Aflevering 51 - De eerste internationale wedstrijd

Aflevering 51

Zondag 4 februari 1906: Willem II speelt in Tilburg zijn eerste internationale wedstrijd. Tegenstander is de Belgische club Mechelen. Een belangrijke wedstrijd, zo blijkt uit de aankondiging in de ’Nieuwe Tilburgsche Courant’ van 2 februari: ‘Waar voor Willem II deze wedstrijd met groote moeite en kosten gepaard gaat en daardoor de Tilburgers in de gelegenheid zijn een buitengewone wedstrijd te zien spelen, is het te hopen, dat het weder mag medewerken.’ De journalist van dienst noteert in de ’Nieuwe Tilburgsche Courant’ van 5 februari over deze wedstrijd de volgende passage: ’De einduitslag was 6-3 in het voordeel van Willem II. Feitelijk was de uitslag 8-3, maar aangezien door Willem II tweemaal een strafschop ineens in een doelpunt werd omgezet en zulks in België niet veroorloofd is, werden twee punten minder toegekend.’ Indirecte vrije trappen mochten ook in Nederland toentertijd al niet ineens doel treffen. Maar wist die journalist veel. Die meende strafschoppen gezien te hebben en liet de lezer geloven dat in België andere spelregels golden. Zijn collega van de concurrerende ‘Tilburgsche Courant’ maakte zich er met een jantje van leiden van af. Zijn gehele verslag van de wedstrijd luidde kort en bondig: ‘Alhier heeft Willem II zondag gespeeld tegen Malines, van Mechelen (België). De Tilburgers wonnen met 7-3. Stand bij de rust was 3-0 in het voordeel van Willem II.’ Afgaande op de uitslag die hij noteerde, is de goeie man na de rust de tel kwijtgeraakt.
In het jubileumboek ’Willem II Veertig Jaar’ wordt net als in de ’Nieuwe Tilburgsche Courant’ 6-3 genoemd als uitslag en dat zal dus wel de juiste zijn.


Aflevering 50 - Comité Oud-Willem II zorgde voor hereniging


Comité Oud-Willem II in 2001

Uit het oog, uit het hart. Dat gezegde was jaren terug volgens veel oud-spelers van Willem II van toepassing op de houding van de club ten aanzien van hen. Velen kwamen al lang niet meer in het stadion en hadden medespelers al in geen tijden gesproken. Sinds de zomer van 2001 is daar verandering in gekomen. Onder impuls van oud-speler Cor Stolzenbach zag het Comité Oud-Willem II het levenslicht. Samen met Frank de Brouwer, Martin van Geel, Wim Groels, Max Zoontjens en de dames Mariël Musters en Claudy Voskens vormde Cor het team dat iets wilde betekenen voor oud-spelers. Vooral de wat oudere ex-spelers waren door de professionalisering en andere oorzaken vervreemd van de club. Het Comité organiseerde reünies die de oude garde herenigden en de onderlinge band versterkten. Voor Willem II was het een mooi gebaar naar al die spelers die vaak in moeilijke seizoenen hun uiterste best voor de club hadden gedaan. Ze werden niet langer vergeten. Anno 2012 floreert Oud-Willem II. Het ledenaantal is sterk gegroeid en de oud-spelers voelen zich weer thuis bij de club. Ze hebben zelf een andere naam voor het Comité mogen aandragen. Na stemming werd het: Vereniging Oude Glorie Willem II. Via reünies en het spelen van wedstrijden wordt er nu dus wel aan de vriendschapsband gedacht. En dan te bedenken dat de voormalige “stoere kerels” van Willem II deze activiteiten voor een groot deel aan het vrouwelijk geslacht te danken hebben. Van de Comité-leden uit 2001 zijn secretaris Mariël Musters en penningmeester & coördinator events Claudy Voskens namelijk de enigen die ook deel uitmaken van het huidige Oude Glorie-bestuur. Over “stoere vrouwen” gesproken!


Aflevering 49 - Ook in 1958 na één jaar weer terug

De prestatie van Willem II om een jaar na de degradatie weer terug te keren op het hoogste niveau is zonder meer fraai, maar niet uniek in de betaald voetbalhistorie van de club. Op zaterdag 7 juni 1958 versloeg Willem II in een beslissingsduel DFC en was na een jaar weer terug waar het hoorde: in de eredivisie. In het seizoen 1956-1957 eindigde Willem II in de eredivisie op de 17e en voorlaatste plaats, die degradatie inhield. En dat, terwijl de club in 1955 nog landskampioen werd! Het pleit voor het moreel van de Tricolores dat zij in de Eerste divisie onmiddellijk alles in het werk stelden om het verloren terrein te heroveren. Willem II slaagde daarin en evenals in 2012 was Den Bosch daarbij betrokken. Niet de club, het toenmalige BVV, maar diens thuishaven, stadion De Vliert. Wat was het geval? In de eindstand van de Eerste divisie A eindigden Willem II en DFC beide met 43 punten bovenaan. DFC met een beter doelsaldo, maar gelukkig was dat toentertijd niet doorslaggevend. Een beslissingsduel op neutraal terrein volgde. Luidruchtig gesteund door een legioen van maar liefst 10.000 Tilburgers won Willem II in De Vliert met 3-1. Na het eindsignaal van scheidsrechter Leo Horn tilde een zingende en buiten zichzelf zijnde schare de kampioenen op de schouders. De tocht naar Tilburg met een lange file auto’s, waaronder 63 bussen, nam zoveel tijd in beslag dat de spelers bijna een uur later dan het vastgestelde tijdstip hun intocht in Tilburg deden. Een triomfale intocht waarbij een confetti-regen op de spelers neerdaalde. Willem II had een roemvolle bladzijde aan zijn grote voetbalhistorie toegevoegd.


Aflevering 48 - Hans  van Arum, man van memorabele doelpunten

Afl 48

Hans van Arum speelde van januari 1993 tot en met december 1994 in totaal 69 officiële wedstrijden in de spits van Willem II. Wat het scoren betreft “liep” Hans 1 op 3, want hij wist 23 maal het vijandelijk doel te vinden. Op zich geen aantal waarmee hij Tilburgse historie schreef, maar Hans was wel de man van de bijzondere treffers. Allereerst scoorde hij op 14 augustus 1993 in de competitieouverture thuis tegen MVV (1-0 winst) het enige doelpunt. Iets bijzonders? Jawel, want zijn doelpunt was het eerste dat werd gescoord in het nieuwe Willem II Stadion dat toen nog pas half klaar was. En op 20 augustus 1994 deed Hans opnieuw van zich spreken. Voor de KNVB-beker versloegen de Tricolores in eigen stadion stadgenoot Longa met maar liefst 11-0. Hans nam 7 van de 11 treffers voor zijn rekening. Die zevenklapper betekende een evenaring van het clubrecord dat Janus van Heeswijk op 17 januari 1915 vestigde in de competitiewedstrijd Helmond – Willem II (1-10 winst). De arme Longa-doelmannen Johan Seebregts en Dennis van Boxtel (die Seebregts na diens rode kaart in de tweede helft kwam vervangen) hebben aan de stadsderby ongetwijfeld een slapeloze nacht overgehouden. Hun club echter een lekker gevulde portemonnee. Amateurclub Longa ging het die avond vooral om financieel gewin en had daarom het recht op een thuiswedstrijd graag uit handen gegeven aan “grote broer” Willem II.


Aflevering 47 - Louis Schollaert: 19 seizoenen Willem II

Op 11 oktober 1908 speelt Willem II tegen het Tilburgsch elftal (bestaande uit spelers van Quickness, Tilburgia en Excelsior). Hoewel Willem II aantreedt met vijf invallers, wint het dit prestigeduel met 3-2. In het Tilburgsch elftal speelt midvoor Louis Schollaert van voetbalclub Excelsior een opvallende partij. Hij wordt door Willem II benaderd en … speelt een week later reeds met het tweede elftal mee tegen Waalwijk Vooruit. Dat hij een aanwinst is, laat hij op 29 november 1908 zien in de uitwedstrijd van het eerste elftal tegen MVVO. Willem II wint met 3-4 en Schollaert scoort alle Tilburgse treffers. Hij wordt bijna onmisbaar voor de Tricolores. Na maar liefst 19 (!) seizoenen speelt hij op 20 maart 1927 tegen BVV de laatste van zijn 308 officiële wedstrijden in het eerste elftal. Een aanzienlijke hoeveelheid, omdat het aantal competitiewedstrijden per seizoen toentertijd beduidend minder was dan in de jaren ’80 en ’90, waarin John Feskens zijn recordserie van 483 neerzette, verdeeld over 15 seizoenen. In 1924 lijkt Schollaert international te worden. Bob Glendenning, de toenmalige Engelse trainer van het Nederlands elftal, selecteert hem voor Oranje. Maar bij de voorbereiding blijkt bij het in orde brengen van de passen dat Schollaert… Belg is en dus niet mee mag spelen! Hij werd geboren op 29 juni 1890 in het Belgische Aalst, maar verhuisde al op jeugdige leeftijd naar Tilburg.

Afl 47


Aflevering 46 - Het jeugdinternaat van Willem II

In 1974 komt Willem II positief in de pers met de opening van haar jeugdinternaat. Trainer Jan Brouwer gaf de impulsen voor de totstandkoming. Het bestuur was enthousiast, hoewel de clubkas nagenoeg leeg was. Maar de gemeente Tilburg schonk een subsidie en acht sponsors uit het bedrijfsleven zorgden voor de overige benodigde financiën. De opzet was uniek, want het project drukte niet op de begroting van de vereniging. Bij de start op 1 februari 1974 namen acht uitverkoren voetbaltalenten hun intrek in het pand Korvelseweg 158, een oud herenhuis dat Willem II door de gemeente Tilburg kreeg aangeboden. De acht “leerlingen” variëerden in leeftijd van 14 tot 19 jaar. Twee van hen (Robert Hoofs en Hans Heeren) volgden nog dagonderwijs. De andere zes (Dick Schaap, Bas van Noortwijk, Arie Damsma, Johan Sulskens, Frits de Nijs en Wim Hofkens) hielp Willem II aan een baantje voor halve dagen. De jongens leefden in feite als jonge profs. Assistent-trainer Henk Nebbeling en diens echtgenote fungeerden als “kunstouders”. Psycholoog Van Oers zorgde voor maatschappelijke begeleiding en docent Dorpmans voor de studiebegeleiding. De eerste resultaten tekenden zich spoedig af. Begin 1976 telde Willem II maar liefst acht jeugdinternationals. Enkele internaatspelers maakten al op jeugdige leeftijd hun debuut in het eerste elftal, zoals in 1974 de zestienjarige Wim Hofkens. Achteraf is gebleken dat het internaat de club onschatbare diensten heeft bewezen!

Afl 46


Aflevering 45 - Oude glorie weer in the picture

Veel lol, respect voor elkaar en vooral – hier en daar aangedikte – herinneringen ophalen. Dat zijn drie aspecten die het traditierijke Oude Garde Toernooi voor oud-voetbalprofs kenmerken. Een jaarlijks terugkerend evenement om als oud-speler naar uit te zien. In 2012 staat alweer de 13e editie op de rol, dit keer georganiseerd door het bestuur van Oude Glorie Willem II. Op zaterdag 26 mei (Pinksterzaterdag) maken op de velden van de amateurs van Willem II tal van oud-profs met klinkende namen hun opwachting. Mannen die in een bepaalde periode als sterren aan de Nederlandse voetbalhemel schitterden. Niet alleen voor spelers en begeleiders, maar voor iedereen die is opgegroeid met een bord op schoot tijdens Studio Sport op zondagavond, is het Oude Garde Toernooi een bijzondere happening. Aan het toernooi zal worden deelgenomen door de teams van FC Den Bosch, Haarlem/Telstar, NAC Breda, NEC, PSV, Sparta Rotterdam, FC Utrecht, Vitesse, Willem II en waarschijnlijk een team met vrienden van Willem II. Op vrijdag 23 maart 2012 vindt in het spelershome van Willem II de loting plaats voor de poule-indeling. Noteert u 26 mei alvast in uw agenda voor een (gratis) weerzien met de sterren van weleer en voor die handtekening die u destijds als jochie niet goed durfde te vragen!

Oude Garde Toernooi 2011
Foto: Het deelnemende Willem II-team in 2011


Aflevering 44 - Charles Schutter schreef voetbalhistorie

Op 29 mei 1975 tekende de 22-jarige Tilburgse amateur Charles Schutter een contract dat hem voor een jaar aan Willem II verbond. Op zich weinig bijzonders, net zo min als het feit dat hij dit deed onder het toeziend oog van zijn vader en van Willem II-bestuurslid Leo Maas. Maar het bijzondere zat hem in het feit dat Charles, zoon van NOAD-bestuurslid Joop Schutter, de eerste speler was die na het mislukken van de fusieplannen tussen Longa, NOAD en Willem II de overstap maakte van NOAD naar Willem II. Een stap die toentertijd op zijn zachtst gezegd ‘not done’ was! Charles schreef met deze transfer dan ook Tilburgse voetbalhistorie. De overgang van amateurs naar betaald voetbal verliep goed voor hem. Hij kende geen aanpassingsproblemen. Of men hem bij NOAD zijn overstap naar Willem II (destijds voor menig NOAD-aanhanger ‘de vijand’) kwalijk nam, weet Charles zevenendertig jaar na dato niet meer. Wel, dat hij bij het professionelere Willem II goed werd opgenomen, al was het bij NOAD meer een vriendenclub. Als ijverige, schietgrage spits beleefde Charles – in die tijd nog voorzien van een opvallende baard – naar zijn zeggen bij Willem II van 1975 tot 1978 een fijne tijd. Momenteel beleeft hij die daar opnieuw, maar nu als gladgeschoren scheidsrechterbegeleider!


Aflevering 43 - De eerste vliegende Nederlandse voetballers

Op 24 juni 1934 zorgde Willem II voor een primeur.Voor de kampioenscompetitie moesten de Tricolores die dag naar Velocitas in Groningen. Om een lange, vermoeiende treinreis uit te sluiten, had het bestuur bij de KLM twee vliegtuigen gecharterd. Om 10 uur vertrok het gezelschap per bus naar Eindhoven. Na te zijn uitgezwaaid door hun meegereisde dames, gingen de 22 mannen aan boord van de twee toestellen, de PH AEB en PH ACT, die om 11.15 uur het luchtruim kozen. Na een poosje maakten nerveuze gezichten plaats voor kinderlijk blije. De Willem II’ers zagen een onvergetelijk schouwspel. Er meldde zich onderweg slechts één zieke die zijn gave in de buil moest doen. Veel te vlug naar de zin van het gezelschap naderden de toestellen vliegveld Eelde. Om 12.30 uur werd daar geland. Selectie en bestuursleden van Willem II werden verwelkomd door een duizendkoppige menigte die getuige wilde zijn van de aankomst van de eerste vliegende Nederlandse voetballers. Per bus ging het verder naar het veld van Velocitas in Groningen. Als extra beloning was door de piloten ‘een rondje boven Tilburg’ beloofd , wanneer Willem II won. Of dat tot de overwinning (0-2) heeft bijgedragen, is de vraag, maar dat ererondje werd gemaakt! Volgens de overlevering heeft het merendeel van de passagiers ’s nachts thuis vanwege de overweldigende indrukken niet kunnen slapen en bij het indutten tegen de morgen ‘ze nog zien vliegen’.


Aflevering 42 - Wim Hofkens raakt twee records kwijt

Wim Hofkens zal er waarschijnlijk geen traan om laten, maar in een week tijd is hij “beroofd” van twee Willem II-clubrecords. Op 17 november 1974 debuteerde hij in de wedstrijd FC Den Bosch – Willem II in de hoofdmacht van de Tricolores. Wim ( geb. 27-03-1958) was toen 16 jaar en 235 dagen jong. Dus nog jonger dan Max van Os (geb. 07-12-1951) bij diens debuut op 17 november 1968 in de wedstrijd sc Cambuur – Willem II. Hofkens ‘record hield stand tot 16 januari 2012. Die dag liet Willem II-trainer Streppel een talentvolle junior invallen in de uitwedstrijd tegen MVV. Zijn naam: Jeroen Lumu, geboren op 27 mei 1995 en dus pas 16 jaar en …. 234 dagen. Een nipt verschil met Hofkens, maar een nieuw record dus! En laat nu diezelfde Jeroen vier dagen later tijdens zijn invalbeurt tegen FC Eindhoven de enige Willem II-treffer scoren. Als junior van 16 jaar en 238 dagen. Opnieuw een record, nu dat van Willem II’s jongste doelpuntenmaker in het betaalde voetbal. Ook dat was in handen van Wim Hofkens, die zijn eerste treffer scoorde op 9 maart 1975 in de wedstrijd FC Vlaardingen – Willem II. Wim was toen 16 jaar en 347 dagen. In een week tijd groeide Jeroen Lumu bij de Tricolores uit van onbekende B-junior tot meest besproken speler van de hoofdmacht! De sportuitdrukking “ Wat goed is, komt snel” misstaat bij hem zeker niet!


Aflevering 41 - Wehrmacht en fietstocht zijn Willem II te machtig

Op 16 februari 1941 wordt de competitiewedstrijd BVV – Willem II op sportpark ”Heidelust” in ’s-Hertogenbosch tien minuten na rust gestaakt, omdat de Duitse Wehrmacht over het veld moet beschikken! Na discussie met de Duitse officieren mag er nog vijf minuten worden gespeeld, maar daarna moeten de spelers en scheidsrechter Zielstra snel inrukken. De stand is op dat moment 2-0 voor BVV. De KNVB beslist dat de wedstrijd in zijn geheel moet worden overgespeeld. Dat gebeurt op 25 mei 1941. Met nog een kwartier te spelen scoort Wim Engel voor de tweede keer en leiden de Tricolores met 0-2. De wedstrijd lijkt gespeeld, maar dan slaat de vermoeidheid toe bij de Willem II’ers. BVV werkt de achterstand weg en pakt in de laatste minuut door een misverstand in de Willem II-achterhoede zelfs de volle winst: 3-2. Pech dus voor de Tricolores. De mogelijke oorzaak van de vermoeidheid bij de Willem II-spelers blijkt uit het volgende citaat uit het wedstrijdverslag van redacteur W.H. in het clubblad ”De Willem II-er”: ”Nadat de bus van 11.40 uur tegen 13.00 uur nog niet was komen opdagen, voldeden onze jongens aan de sportieve plicht om de wedstrijd in ieder geval te laten doorgaan en haalde het gezelschap, waaronder twee dames, zijn karretje van stal en racete in een recordtijd van 39 minuten naar het BVV–veld, om daar de indertijd gestaakte wedstrijd opnieuw te beginnen.” Dubbele pech dus op die 25e mei: eerst met de bus en naderhand op het veld. Tja, een ongeluk komt zelden alleen.