Uit de oude doos: Aflevering 163

Uit de oude doos: Aflevering 163

Coy Koopal schreef historie bij Willem II.

In de zomer van 1956 deed Willem II de spectaculairste aankoop tot dan toe uit haar bestaan. Voor naar verluidt 57.000 gulden werd viervoudig international Cornelis Jan Marinus Koopal van VVV overgenomen. Zijn voornaam was Cor, maar zijn roepnaam Coy. In juni 1954 was Coy als speler van Blerick benaderd door profclub Venlo, maar uit angst om te worden geroyeerd door de KNVB, durfde hij de switch naar de Nederlandse Beroeps Voetbal Bond (NBVB) niet te maken. En als speler van VVV schoof hij een jaar later ook een lucratief aanbod van het Italiaanse Genua terzijde. Hij was bang om overmand te worden door heimwee. Willem II slaagde er in 1956 wel in om hem in te lijven. Coy was geen topper, maar zijn enorme snelheid en tweebenigheid maakten van hem een gevreesd schutter.

Zijn entree bij Willem II was geweldig. In de eerste wedstrijd tegen Feyenoord 2 doelpunten en na 4 wedstrijden al 6 goals. Gaandeweg het seizoen merkte Coy echter, dat er onder de spelers jaloezie bestond ten opzichte van hem. Hij werd als een buitenbeentje bekeken, als iemand die privileges had gekregen met name betreffende zijn huisvesting. Coy kreeg weinig goeie ballen aangespeeld en er was onwil bij een aantal spelers om mee te helpen. Als team functioneerde Willem II niet meer en degradatie was het gevolg. En dat terwijl de selectie voor driekwart bestond uit spelers die twee jaar tevoren nog landskampioen waren geworden! Coy wilde zich per se waarmaken en bleef daarom bij Willem II. Het team onderging een aantal mutaties en na een jaar keerden de Tricolores als kampioen van de Eerste divisie alweer terug op het hoogste niveau. Coy was een “killer”. Hij was snel en schoot zowel met links als rechts hard en zuiver. Zag hij de kalklijn van de zestien, dan drukte hij af, te pas en te onpas. Hij scoorde vrij gemakkelijk, of hij nou midvoor of linksbuiten stond. Niet alleen vanwege zijn doelpunten, maar ook vanwege zijn inzet was Coy erg populair bij de supporters. Niet voor niets werd voor hem in 1961 een heuse fanclub opgericht.

Coy beleefde bij Willem II zijn glorieperiode. In acht seizoenen speelde hij 254 officiële wedstrijden en scoorde daarin 139 doelpunten. Daarvan 94 stuks in de Eredivisie, tot op heden een clubrecord. Sommige bronnen melden ten onrechte het aantal 95. Dit verschil is waarschijnlijk veroorzaakt, doordat het destijds toonaangevende weekblad “Sport en Sportwereld” in het verslag en in de statistieken van de wedstrijd Ajax – Willem II (11-3-1962) Koopal en Lambert als Tilburgse doelpuntenmakers noteerde. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld ”De Volkskrant”, “De Provinciale Noord-Brabantse Courant Het Huisgezin” en de beide Tilburgse dagbladen: de “Nieuwe Tilburgse Courant” en “Het Nieuwsblad van het Zuiden”, die alle vier Senders in plaats van Koopal noteerden.

Tijdens zijn Willem II-periode speelde Coy nog 2 interlands, waardoor zijn totaal voor Oranje op 6 kwam. In 1964 vertrok Coy naar Fortuna ’54 waar hij na 2 seizoenen zijn carrière afsloot. Hij ging als trainer aan de slag en werkte bij diverse amateurclubs. Zijn grootste succes was het Nederlands Amateurkampioenschap met Limburgia in 1976. Hij bleef leven als een sportman: rookte en dronk niet. Coy werd een verwoed tennisser en werd zelfs Nederlands kampioen bij de veteranen. En uitgerekend een partijtje tennis werd hem fataal. Op 20 december 2003 werd hij op het tennisveld in zijn woonplaats Voerendaal getroffen door een hartaanval. Hij stierf op 71-jarige leeftijd.

Laatste nieuws