Vrijdag staan Willem II en Vitesse tegenover elkaar. Voor Elmo Lieftink (32) is het een affiche vol herinneringen. Toch zit hij niet op de tribune. Hij is klaar met het profvoetbal. ‘Die wedstrijd tegen PSV heb ik drie weken geleden pas terug kunnen kijken.’
Als achtjarige belandde Lieftink in de jeugdopleiding bij Vitesse, maar tot een debuut in het eerste kwam het nooit. ‘In die tijd zaten er veel huurlingen van Chelsea, waardoor het lastig was om door te breken. Na vijftien jaar was het tijd voor iets anders.’
De keuze voor Willem II was snel gemaakt, al begon zijn Tilburgse avontuur niet ideaal. Tijdens de zomervakantie speelde een knieblessure op, waardoor hij pas in december zijn eerste minuten maakte. ‘Als je niet helemaal fit bent, kan een trainer ook niet altijd op je bouwen’, zegt hij eerlijk. Hij moest het daarom vooral hebben van invalbeurten.
Willem II - PSV
In zijn tweede seizoen was het vertrek van trainer Erwin van de Looi een cruciaal moment. ‘Geen kwaad woord over Van de Looi, onder hem ben ik tenslotte gedebuteerd in het betaald voetbal. Maar toen Reinier Robbemond het overnam begon het te lopen. Ik heb toen een fantastisch half jaar beleefd, de beste periode uit mijn carrière.
Met als hoogtepunt de 5-0 tegen PSV. De beste wedstrijd die ik ooit gespeeld heb. Ik zat er bovenop, had belangrijke intercepties, gaf een assist. Ik weet nog dat we als spelers na afloop tegen elkaar zeiden: het leek wel alsof we FIFA speelden op de Playstation. Alles lukte die avond.’
Na al die jaren spreken mensen hem er nog steeds op aan. ‘Het is mooi dat die wedstrijd blijft voortleven onder de supporters.’
Polsblessure
Een half jaar na die bijzondere overwinning ging het mis. Tijdens een oefenduel brak hij zijn pols. De operatie mislukte. Hij moest opnieuw onder het mes en kwam maanden niet in actie. ‘Met Isak en Pavlidis draaiden we een geweldige tweede seizoenshelft. We haalden zelfs de bekerfinale. Dan is het heel lastig om je weer in het team te spelen.’ Ondertussen liep zijn contract af. ‘De voetballerij is opportunistisch. Als je op het eind een paar goede wedstrijden speelt, kan dat een mooie transfer opleveren. Maar ik had maanden niet gespeeld.’
Toch kwam er interesse vanuit Go Ahead Eagles uit zijn geboortestad Deventer, waar hij een jaar lang basisspeler was. Daarna volgden De Graafschap, Helmond Sport en het Belgische FC Wezel Sport.
Geen plezier meer
Gaandeweg merkte Lieftink echter dat hij het plezier in het voetbal begon te verliezen. ‘Ik haalde er geen energie meer uit. De hele week met voetbal bezig zijn gaf me weinig voldoening. De wedstrijddagen waren leuk, maar de trainingen begonnen me steeds meer tegen te staan.’ Nadat zijn vader ernstig ziek werd – en begin vorig jaar overleed – hakte hij de knoop door. Op 31-jarige leeftijd stopte hij met betaald voetbal, om dichter bij zijn familie te kunnen zijn. Helemaal gestopt is hij niet: in de Derde divisie speelt hij nog bij TEC uit Tiel.
Ondertussen had Lieftink zich bekwaamd in een andere tak van sport. ‘Ik begon in 2020 met crypto, zoals veel mensen in die tijd. Nadat ik in korte tijd veel geld verdiende, ben ik me er écht in gaan verdiepen: het is superinteressant om te begrijpen waarom markten bewegen. Politiek, economie, alles hangt met elkaar samen.’ Later is hij ook gaan daytraden: het op dezelfde dag kopen en weer verkopen van aandelen of crypto, om te profiteren van kleine koersschommelingen. ‘Ik heb veel geautomatiseerd en richt me nu ook meer op de langere termijn. Anders slokt het je helemaal op, net als voetbal, terwijl ik juist meer tijd wil voor familie en vakantie.’
Ook begeleidt hij anderen die met daytraden willen beginnen. ‘Ze moeten wél gemotiveerd zijn. Net als in het voetbal: je krijgt niks voor niks. Het is hard werken.’
Terugkijken
Het profvoetbal stond hem lange tijd tegen. ‘Ik was er klaar mee.’ Wedstrijden van zichzelf terugkijken deed hij niet. Voetbalstadions vermeed hij. Hij moest echt even afstand nemen. ‘Drie weken geleden kwam die wedstrijd tegen PSV toevallig voorbij. Voor het eerst heb ik hem helemaal teruggekeken. Dat maakte indruk. We speelden zó goed. En de supporters gingen geweldig tekeer. Toen besefte ik: dat pakken ze me nooit meer af.’
Bericht delen