In de strijd om lijfsbehoud heeft Willem II een bittere pil moeten slikken. Het matige FC Groningen was ruim een uur lang de onderliggende partij, maar een strafschop hielp de gasten in het zadel. Een kopbal van David Texeira leverde de noordelingen zelfs drie onverdiende punten op.
Virgil Misidjan vliegt doelpuntenmaker Robbie Haemhouts om de nek (foto Geert van Erven)
Willem II zit in de hoek waar de klappen vallen. Dat is af te lezen aan de enorme waslijst aan blessures, maar ook binnen de lijnen is het terug te zien. De nederlaag tegen FC Groningen was zuur en onverdiend. Willem II vocht voor wat het waard was en deelde zonder groots te spelen de lakens uit. De thuisclub troefde het zwakke FC Groningen op inzet en passie af. Met name van Marc Höcher ging dreiging uit. De buitenspeler wisselde veelvuldig van positie met Misidjan en vooral rechtsback Magnasco had het daar lastig mee. FC Groningen is aan een moeizaam seizoen bezig en dat bleek ook in Tilburg. De ploeg van de scheidende trainer Robert Maaskant speelde onsamenhangend en bakte er vooral in offensief opzicht weinig van. Gevaarlijk werd het alleen als de opkomende verdedigers aansluiting zochten. Halverwege de eerste helft was dat het geval toen Burnet op links aan de aandacht van Höcher ontsnapte. De verdediger behield het overzicht en legde de bal terug op Kirm, maar diens inzet werd van de lijn gehaald door Haastrup.
Kees van Buuren stond tegen FC Groningen vanaf de aftrap binnen de lijnen (foto Geert van Erven)
Aan de andere kant was Höcher beter bij de les toen hij op de rand van het strafschopgebied mocht uithalen, maar zijn inzet ging net naast. Een minuut later was het wel raak na een vlotte aanval. Joachim stuurde Misidjan op rechts de diepte in. De buitenspeler legde breed op de opkomende Van Buuren die de bal hard in de doelmond bracht. Haemhouts was er als de kippen bij: 1-0. Gezien het spelbeeld was de voorsprong meer dan verdiend. Ook na de openingstreffer had Willem II het beste van het spel. FC Groningen moest noodgedwongen verder vooruit voetballen, maar er lukte weinig bij de gasten. De enige die zijn niveau haalde was Virgil van Dijk. De Bredanaar die in het verleden in de jeugd van Willem II speelde, is een topper in spe. Analist René van der Gijp vergeleek hem al eens met Frank Rijkaard. Van Dijk speelde in verdedigend opzicht een vrijwel foutloze partij en probeerde in te schuiven als de mogelijkheid zich voordeed. Dat was nodig ook, want het krachteloze spel van zijn ploeg zette weinig zoden aan de dijk. Toch was Magnasco in de slotfase van de eerste helft nog dicht bij de gelijkmaker, maar David Meul had een knappe redding in huis.
Na rust veranderde er weinig aan het spelbeeld. Het eerste wapenfeit kwam op naam van Joachim die Bizot op de proef stelde. De doelman redde bekwaam. FC Groningen stelde er een kopballetje van Texeira tegenover dat Meul niet kon verontrusten. Met de 1-0 voorsprong op zak leek er geen vuiltje aan de lucht voor de Tilburgers. Terwijl het wachten was op de tweede treffer sloeg het noodlot genadeloos toe. Bij een corner in het eigen strafschopgebied maakt Joachim ongelukkig hands. Noem het knullig, schlemielig of onbeholpen, maar feit was wel dat de Luxemburger geen kant op kon met zijn arm. Scheidsrechter Liesveld wees evenwel onverbiddellijk naar de stip en Bacuna benutte het buitenkansje: 1-1. De gelijkmaker kwam als een mokerslag aan in het Tilburgse kamp. De thuisclub was uit het lood geslagen en FC Groningen rook bloed.
Ricardo Ippel wordt belemmerd in een luchtduel (foto Geert van Erven)
De gasten gingen op zoek naar de winst die ze nodig hadden in de strijd om play-offs voor Europees voetbal. De vrijwel onzichtbare Texeira zette zijn hoofd tegen een voorzet van Bacuna en prompt viel de bal achter de kansloze Meul in de uiterste hoek. Ondanks de tegenslag was het Tilburgse verzet nog niet gebroken. Met de moed der wanhoop zette de thuisclub aan voor een slotoffensief. Joachim was dicht bij de gelijkmaker, maar Bizot stond op zijn post. De doelman die toch speelgerechtigd was na een geseponeerde rode kaart, groeide uit tot de beste man van het veld. Ver in de blessuretijd had hij ook het juiste antwoord op een goed ingeschoten vrije trap van Marc Höcher. Zo kreeg de wedstrijd niet de winnaar die het verdiende. Willem II bleef andermaal met lege handen achter in het volle besef dat er meer in had gezeten. Na afloop toonde trainer Streppel zich realistisch. Zijn ploeg had verzuimd om het karwei eerder af te maken en betaalde daarvoor de dure tol. Het was een even treffende als wrange conclusie. [AP]