logo Willem II Willem II

Nieuws

14 februari 2017

Column: Twee - Vijf - Drie

Hoe moeten we spelen om tot goede resultaten te komen en tegelijkertijd de Willem II-filosofie van verzorgd aanvallend voetbal in ere te houden? Moeten we vasthouden aan het voor sommigen heilige 4-3-3 met echte vleugelspitsen of kan het ook in een 4-4-2-formatie met opkomende backs en middenvelders?

Er wordt door voetbalanalisten en ook door supporters op internetfora vaak over gediscussieerd. Niet alleen als het om onze Tricolores gaat, maar ook bij andere clubs, van hoog tot laag. Ook voor ons Oranje in verval is er al menige boom over opgezet. Zelfs varianten met drie of vijf verdedigers passeren daarbij de revue. Ik meng me niet graag in die discussie. Het gaat wat mij betreft in het voetbal niet zozeer om de opstelling, maar veel meer om de instelling en de uitvoering.

Voetbal is voor mij meer dan alleen een papiertje waarop elf namen in drie of vier linies zijn geformeerd. En voetbal is meer dan tactiek alleen. Voetbal is ook baltechniek, een goede balaanname, een perfecte voorzet of een beheerst schot buiten bereik van de keeper. En wat te denken van duels winnen, een volgens het boekje uitgevoerde sliding en kopkracht. Voetbal is ook een bal op de paal of lat, een verkeerde terugspeelbal, een van richting veranderd schot, een scheidsrechterlijke dwaling en de kracht van de twaalfde man of vrouw. We hebben het de afgelopen dagen allemaal weer voorbij zien komen. Tactiek is niet onbelangrijk, evenmin als spelsystemen, maar het gaat wat mij betreft vooral om de invulling van alle tactische bespiegelingen vooraf. Het gaat om de details. De laatste wedstrijden van onze eigen Tricolores hebben weer eens laten zien hoe dicht teleurstelling en succes bij elkaar liggen.

Twee aanvallers? Drie? Of zelfs vier? Lekker belangrijk! Voetbal is vooral elf tegen elf met in elkaar vloeiende linies. De formatie op het papiertje voor de journalisten en analytici is en blijft voor mij van ondergeschikt belang, slechts een handvat. Over handvatten gesproken, wie echt waarde hecht aan een vaste opstelling kan beter kiezen voor een andere sport: tafelvoetbal. Daar spelen alle teams al sinds mensenheugenis in een vast systeem: Twee - Vijf -Drie, zonder opkomende backs. Ik ben er nooit een crack in geworden.

Bierland